احضار مسئول واحد کارگري مجموعه فعالان حقوق بشر در ايران در روز کارگر

بخشي از نامه ابوالفضل عابديني رونامه نگار وفعال حقوق بشر در ايران
امروز چهار شنبه 11/2/87مصادف با اول ماه مي روز جهاني کارگر است روزي که در سراسر دنيا کارگران با روش هاي گوناگون براي پاسداشت آن گرد هم مي آيند و با بيان ديدگاههاي خود در بهتر شدن وضعيت صنفي شان کوشش مي کنند .
اما در ايران برخي از کارخانه ها ورشکسته و کارگران اخراج شدند . اعتصابات کارگري هر روز بيشترو دامنه آنها به کارخانه ها و واحد هاي توليدي کوچک نيز کشيده شد. فعالان کارگري بازداشت و براي برخي پرنده سازي و عده اي از آنها نيز در زندان به سر مي برند . در اين شرايط مافياهاي گوناگون اقتصادي بدون کوچک ترين محدوديتي به فعاليت هاي شوم خود مي پردازند و همه موانع موجود بر سر راه خود را بر مي دارند و با پشتوانه ها و لابي هايي که در نهاد هاي مختلف اجرايي دارند مخالفان خود را به راحتي کنار مي زنند.و با پرونده سازي هايي تحت عناوين گوناگون از جمله اقدام عليه امنيت ملي ويا تبليغ عليه نظام مشکلات جدي را براي آنها بوجود مي آورند.در اين ميان يکي از مخوف ترين تشکيلاتي که در جنوب کشور با جذب بسياري از مديران دولتي در حال فعاليت است تشکيلاتي به نام مافيايي شکر است . استان خوزستان که استان توليد کننده شکر مي باشد با دارا بودن کارخانجات متعدد نيشکرسهم عمده اي در اشتغال منطقه دارد، که به دليل سياست هاي غلط دولت و وجود همان دست هاي هميشگي پشت پرده بسياري از کار خانجات با مشکلات فراواني روبرو مي شوند و متاسفانه کارگران خوزستاني همواره در شرايط بد معيشتي به سر مي برند .
گاه شاهد آن هستيم که کارگراني که در گرماي بالاي 50 درجه در بيابانهاي خشک وسوزان جنوب کار مي کنند چندين ماه حقوق نمي گيرند . در شرايط کنوني نارضاتي سراسر شرکت ها و کارخانه ها را فرا گرفته و در چند ساله ي گذشته نارضايتي آنها در قالب اعتصابات کارگري شکل جمعي به خود مي گيرد و کارگران بدين گونه سعي در گرفتن حق و حقوق خود از دولت هستند .يکي از شرکتهاي بزرگ که در چند ماه گذشته با مشکلات زيادي مواجه بود شرکت کشت و صنعت هفت تپه مي باشد . اين شرکت با داشتن پنج هزار کارگر مهمترين پتانسيل کارگري منطقه به حساب مي آيد. و از آنجا که در بخش صنعت شکر افراد ي هستند که سود هاي هنگفتي را از محل واردات شکر کسب مي کنند و دولت نيز واردات شکر با تعرفه هاي کمگرکي در حد صفر هر ساله بدون در نظر گرفتن نياز داخلي مجوز مي دهد شرکت نيشکر هفت تپه و ساير شرکت هاي توليد کننده شکر وصنايع جانبي عليرغم سرمايه گزاري هاي کلان ولي بدون کار کارشناسي و کوتاه کردن دست مافياي شکر عملا رو به ورشکستي مي رند تا جايي که هيات مديره اين شرکت اعلام کردند ديگر حاضر به پرداخت حقوق کارگران خود نمي باشند .بنا به وظيفه اي که در قبال رسالت ژورناليستي داشتم با خويش عهد نمودم تا براي بهبود وضعيت کارگران به اطلاع رساني مشکلات و معضلات جامعه کارگري بپردازم و از هيچ تشکيلات مافيايي نترسم.
کار خود را آغاز کردم و با بسياري از فعالان کارگري در جنوب ارتباطاتي برقرار و شروع به بيان نظر ها و مشکلات آنها کردم . چندي نگذشت که گروهاي مافياي اقتصادي به سراغ من آمده وبا پيشنهادهاي خود سعي در منحرف کردن وپايان دادن به فعاليت هايم کردند . ولي هرگز شرافت خويش را براي چند پيشنهاد اصطلاحاً لقمه اي نان نفروختم وهر بار که به لبان خشکيده و لباسان پر از وصله فرزندان و دستان ترک خورده کارگران نگاه مي کردم انگيزه ام براي ادامه کار چندين برابر مي شد .......

در جريا ن اعتصابات کارگري هفت تپه بود که توانستيم به همراه برخي از فعالان کارگري محکم و استوار بدون توجه به تهديدات ،حقوق کارگران اين شرکت را گرفته وهمين امر باعث شد تا 4 ماه روانه زندان شوم و سپس با وثيقه 50 ميليوني موقتا تا برگزاري دادگاه آزاد شدم .
امروز صبح ساعت 10 صبح زماني که خود را براي تهيه گزارشات کارگري به مناسبت روز جهاني کار گر آماده مي کردم . تلفن همراهم زنگ خورد . مادرم که تازه از بيمارستان مرخص شد با لحني غم آلود و گريان گفت : (( ابوالفضل از دادگاه انقلاب برايت احضاريه رسيد که که در آن نوشته 31/2/ 87 بايد براي حضور در دادگاه انقلاب دزفول حاضر شوي )).